دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه رشد و یادگیری حرکتی 9333-2008 11 2 2019 08 23 The Relationship of Motive for Health and Vitality and Enjoyment with Female Participants’ Adherence in Sport for All ارتباط انگیزة کسب سلامتی و نشاط و لذت با میزان پایبندی بانوان شرکت کننده در ورزشهای همگانی 135 151 73103 10.22059/jmlm.2017.219366.1177 FA ملیحه موسوی دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمد خبیری دانشیار دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران حسن غرایاق زندی استادیار دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000000342441763 Journal Article 2016 11 24 The aim of the present study was to study the relationship of motive for health and vitality and enjoyment with the level of adherence of female participants to sport for all (Karaj city). The research method was descriptive-correlation and survey and all women (N=650) participating in sport for all in Karaj city in 2016 formed the statistical population of this study. 243 subjects were selected as the sample according to Morgan table. Hong Yong Lin (2010) international sport participation questionnaire and Scanlan (1993) sport commitment questionnaire were used to collect data after their validity and reliability were determined. The results showed a positive and significant relationship between vitality and enjoyment (correlation coefficient R=0.376) as the first priority and motive for health (correlation coefficient R=0.216) as the second priority and adherence. Therefore, given these findings on the effect of sport for all on vitality, enjoyment and physical and mental health, especially in women as one of the pillars of social health, it is recommended that authorities should pay more attention to the priorities of vitality and enjoyment and provide more facilities for them. هدف از پژوهش حاضر، مطالعۀ ارتباط انگیزۀ کسب سلامتی و نشاط و لذت با میزان پایبندی بانوان شرکتکننده در ورزشهای همگانی )شهر کرج( بود. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی و پیمایشی بوده و کلیۀ بانوان ) 650 = N ) شرکتکننده در ورزشهای همگانی شهر کرج در سال 1395 ، جامعۀ آماری این تحقیق را تشکیل دادند، که از بین آنها 243 نفر با توجه به جدول مورگان بهعنوان نمونه، مورد مطالعه قرار گرفتند. برای گردآوری دادهها پس از تعیین روایی و پایایی، از پرسشنامۀ بینالمللی انگیزۀ مشارکت ورزشی هونگ یونگ لین ) 2010 ( و پرسشنامۀ تعهد ورزشی اسکانلان ( 1993 ( استفاده شد. نتایج نشان داد که بین انگیزۀ نشاط و لذت با ضریب همبستگی ) 376 / 0 = R ( بهعنوان اولویت اول و انگیزۀ کسب سلامتی با ضریب همبستگی ) 216 / 0 = R ( بهعنوان اولویت دوم با پایبندی ارتباط مثبت و معناداری داشتند. بنابراین با توجه به یافتههای پژوهش مبنی بر تأثیر ورزشهای همگانی بر نشاط و لذت و سلامتی جسمانی و روانی بهخصوص بر روی زنان بهعنوان یکی از ارکان سلامت جامعه، به مسئولان توصیه میشود برای توسعۀ ورزش همگانی به اولویتهای نشاط و لذت توجه بیشتری کنند و امکانات ورزشی بیشتری را در اختیار آنان جهت این مقولهها قرار دهند.

https://jmlm.ut.ac.ir/article_73103_398aeccbd3e1d5484e2247f5090c3318.pdf

دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه رشد و یادگیری حرکتی 9333-2008 11 2 2019 08 23 Determination of Validity and Reliability of the Persian Version of Causes of Re-Injury Worry Scale تعیین روایی و پایایی نسخة فارسی پرسشنامة علل نگرانی از آسیب مجدد 153 169 73198 10.22059/jmlm.2019.234009.1246 FA ولی اله کاشانی استادیار گروه علوم ورزشی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران محمد علی سالیانه استادیار گروه علوم ورزشی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران آسیه پران دوجی کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران Journal Article 2017 05 25 The aim of this study was to determine validity and reliability of the Persian version of causes of re-injury worry scale. A final version of this scale in injured athletes was translated and developed based on the feedbacks provided by experts in sport sciences and 195 athletes who had experienced injury were selected by cluster random sampling method. The data were analyzed using inferential statistics (confirmatory factor analysis (CFA) and Cronbach’s alpha and intra-class correlation coefficients (ICC)) and descriptive statistics. The findings indicated good fit of the CFA model over the Persian version of this scale. In addition, Cronbach’s alpha coefficient and ICC demonstrated acceptable internal consistency and temporal validity of this scale. Proper translation and selecting a heterogeneous sample may have contributed to the good fit of the CFA model. هدف از پژوهش حاضر، تعیین روایی و پایایی نسخة فارسی پرسشنامة علل نگرانی از آسیب مجدد بود. بهمنظور اجرای این پژوهش، نسخخة نیایی پرسخشخنامة علل نگرانی از آسخیب مجدد در ورزشخرارا آسخیبدیده، پس از طی کرد روند بازترجمه و بیرهمندی از نظر اسخخدادا مدخ خخ در حوزو علوز ورزشخخی تدوین شخخد و 195 نفر از ورزشخخرارا با تجربة آسخخیب بهصخخور نمونهگیری ت خخادفی خوشخخهای اندخاب شخخدند. در این زمینه از آمار توصخخیفی و اسخخدنطاطی برای تجزیهوتحلیل دادهها اسدفاده شد، بهطوریکه در بخش آمار اسدنطاطی از تحلیل عام لی تأییدی و ضریب آلفای کرونطاخ و ضخخریب همطسخخدگی درو ططقهای اسخخدفاده شخخد. ندایج نشخخا دهندو برازش مطلوب مدل تحلیل عاملی نسخخخة فارسخخی پر س شنامة علل نگرانی از آ سیب مجدد بود. همچنین ندایج ضریب آلفای کرونطاخ و ضریب همط سدگی درو ططقهای، نشخخخا دهند و همسخخخانی درونی و پایا یی زمانی مطلوب این ابزار بود. احدمالاً ترجمة مطلوب و اندخا ب نمونة نامدجانس، زمینهساز برازش مطلوب مدل تحلیل عاملی بوده است.

https://jmlm.ut.ac.ir/article_73198_c710961a9cbb5c7f4bbbf06438f273ca.pdf

دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه رشد و یادگیری حرکتی 9333-2008 11 2 2019 08 23 The Effect of the Combination of Speed Constrain and Explicit, Errorless and Analogical Inference Constraints on the Emergence of Automation in Dart Throw Skill تأثیر ترکیب قید سرعت با قیود روش‌های صریح، بدون خطا و استنباط قیاسی بر ظهور خودکاری در مهارت پرتاب دارت 171 182 73105 10.22059/jmlm.2019.276915.1433 FA ابراهیم عباسی کارشناسی ارشد یادگیری حرکتی دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران رسول یاعلی استادیار دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران 0000-0002-8159-4570 فرهاد قدیری . استادیار دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 02 27 When an athlete takes maximum advantage of his released degrees of freedom, he is called a motor elite. The aim of this study was to investigate the eliteness by combining speed constraint and explicit, errorless and analogical inference constraints. 21 physical education students (three of them were excluded from this study: 21-3=18) from Kharazmi University voluntarily participated in this study. The participants in three distinct groups (explicit, errorless and analogical inference) participated in four sessions; each season consisted of 20 blocks and each block 6 attempts so eventually they had 480 repetitions in dart throe skill. One-way ANOVA, Kruskal-Wallis, paired t test and Wilcoxon test were used to investigate the significance of the hypotheses. The results showed that implicit learning emerged as a result of the combination of the speed constraint and the constraints of all three methods (P≤0.05). Adding speed constraint to other training methods (explicit, errorless and analogical inference) makes them implicit and changes the order of the system in errorless method and increases errors. However, for a certain conclusion, subsequent studies are better using muscle activity registration to consider degrees of freedom as a criterion of eliteness. These results can help skill learners, instructors and especially physical education teachers to adopt efficient teaching methods given their time limits. وقتی ورزشکاری از درجات آزادی رهاشدۀ خود نهایت استفاده را می‌کند، به او نخبۀ حرکتی می‌گویند. هدف از این پژوهش بررسی نخبگی از طریق ترکیب قید سرعت با قیود روش‌های صریح، بدون خطا و استنباط قیاسی بود. 21 دانشجوی تربیت بدنی از دانشگاه خوارزمی (سه نفر از مطالعه خارج شدند 18=3-21) به‌صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. شرکت‌کنندگان در سه گروه متفاوت صریح، بدون خطا و استنباط قیاسی مهارت پرتاب دارت را در چهار جلسه، هر جلسه بیست بلوک و هر بلوک شش کوشش انجام دادند تا در نهایت 480 تکرار در مهارت پرتاب دارت داشته باشند. آزمون‌های آنوا یکطرفه،کروسکال والیس، تی زوجی و ویلکاکسون برای بررسی معنا‌داری فرضیه‌ها به‌کار رفتند. نتایج آزمون‌های این مطالعه نشان داد که یادگیری ضمنی در اثر ترکیب قید سرعت با قیود هر سه روش به ظهور می‌رسد (05/0(P ≤. افزودن قید سرعت به روش‌های آموزش صریح، استنباط قیاسی، و بدون خطا موجب ضمنی شدن این روش‌ها می‌شود. همچنین در روش بدون خطا، نظم سیستم را تغییر داده و تعداد خطاها را افزایش می‌دهد. با وجود این برای نتیجه‌گیری قاطعانه، مطالعات بعدی بهتر است با استفاده از دستگاه‌های ثبت فعالیت عضلانی درجات آزادی را ملاک نخبگی قرار دهند. این نتایج می‌توانند به مهارت‌آموزان، مربیان و به‌خصوص معلمان ورزش در اتخاذ روش‌های آموزش کارامد با توجه به محدودیت زمانی کمک کنند.

https://jmlm.ut.ac.ir/article_73105_2fe33b0203f3b1083483c0d35bedde7b.pdf

دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه رشد و یادگیری حرکتی 9333-2008 11 2 2019 08 23 The Effect of Active Video Games on the Learning of Dart Throwing Skill in Children with Autism Spectrum Disorder تأثیر یک دوره بازی‌های ویدئویی فعال بر یادگیری مهارت پرتاب دارت در کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم 183 197 73106 10.22059/jmlm.2019.278147.1439 FA نیلوفر جعفری گندمانی دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده‌ علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران رسول عابدان زاده استادیار رفتار حرکتی، گروه رفتار حرکتی، دانشکده‌ علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-3629-8465 اسماعیل صائمی استادیار رفتار حرکتی، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-2265-9482 Journal Article 2019 03 17 The aim of this study was to investigate the effect of active video games on the learning of dart throwing skill in children with autism spectrum disorder. In this semi-experimental study, 30 children with autism spectrum disorder (level 1) in Ahvaz city were purposively selected and randomly assigned to three equal groups (real practice, virtual practice, and control). Firstly, the dart throwing pretest was performed with 10 real trials. Then, the practice groups practiced for 4 sessions during 2 weeks and 30 trials (3 blocks of 10 trials) per session in the acquisition stage. After the last acquisition session, the posttest was performed by 10 trials and retention test was performed after 24 hours. Finally, the transfer test was performed with the counterbalance manner in both environments for all three groups 30 minutes after the retention test. Data were analyzed by mix analysis of variance and post hoc tests at P≤0.05 using SPSS22 software. The results showed a significant difference between the two practice groups in the acquisition stage (P≤0.01) and the virtual group had better performance than the real group. Also, the results indicated that real and virtual groups had better performance than the control group in the retention and transfer tests, and the virtual group had better progress than the real group in the mean scores of dart throwing. In general, the results showed that active video games improved performance and learning of dart throwing in children with autism spectrum disorder. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره بازی‌های ویدئویی فعال بر یادگیری مهارت دارت در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود. در این پژوهش نیمه‌تجربی، 30 کودک دارای اختلال طیف اوتیسم سطح یک شهر اهواز به‌صورت هدفمند انتخاب شدند و با گمارش تصادفی در سه گروه همسان مساوی (تمرین واقعی، تمرین مجازی و گروه کنترل) قرار گرفتند. ابتدا، پیش‌آزمون پرتاب دارت با انجام 10 کوشش در محیط واقعی به‌عمل آمد. سپس افراد گروه‌های تمرینی به مدت چهار جلسه طی دو هفته و در هر جلسه 30 کوشش (سه بلوک 10 کوششی) در مرحلۀ اکتساب تمرین کردند. پس از آخرین جلسۀ اکتساب، پس‌آزمون با اجرای 10 کوشش و 24 ساعت بعد، آزمون یادداری انجام گرفت. سرانجام، 30 دقیقه بعد از آزمون یادداری، آزمون انتقال به‌صورت کانتربالانس در هر دو محیط برای هر سه گروه به‌عمل آمد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها به‌وسیلۀ آزمون تحلیل واریانس مرکب و آزمون‌های تعقیبی در سطح 05/0≥P و با نرم‌افزار SPSS22 انجام گرفت. نتایج نشان داد که در مرحلۀ اکتساب بین دو گروه تمرینی تفاوت معناداری وجود دارد (01/0≥P) و گروه مجازی نسبت به گروه واقعی عملکرد بهتری داشت. همچنین نشان داده شد که در آزمون یادداری و انتقال، گروه مجازی و واقعی نسبت به کنترل عملکرد بهتری داشتند و گروه مجازی نسبت به گروه واقعی دارای پیشرفت بهتری در میانگین نمرات پرتاب دارت بودند. به‌طور کلی، نتایج نشان داد که بازی‌های ویدئویی فعال سبب بهبود عملکرد و یادگیری پرتاب دارت در کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم می‌شود.

https://jmlm.ut.ac.ir/article_73106_6596355f13570588d27c58c3416f9945.pdf

دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه رشد و یادگیری حرکتی 9333-2008 11 2 2019 08 23 The Effect of Spark Activity on Growth Hormone Level and Motor Skills in 4-7-Year-Old Boys with Attention Deficit / Hyperactivity Disorder تأثیر یک دوره فعالیت اسپارک بر سطح هورمون رشد و مهارت حرکتی پسران 4 تا 7 سالۀ دارای اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی 199 214 73109 10.22059/jmlm.2019.271955.1420 FA فرناز ترابی دانشیار، گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران آذر آقایاری دانشیار، گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران شقایق برادران مطیع کارشناس ارشد، گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران Journal Article 2019 01 11 The aim of this study was to investigate the effect of Spark activity on growth hormone level and motor skills in 4-7-year-old boys with attention deficit / hyperactivity disorder. In this quasi-experiments study, 20 children with attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD) were selected by multi-stage cluster sampling method from kindergartens of districts 2 and 5 of Tehran city. Then, subjects were randomly assigned to two groups: control (n=10) and experimental (n=10). The experimental group received Spark activity for 24 sessions and the control group performed their daily activities during this period. Blood samples were collected from the subjects before and after the intervention to measure the amount of growth hormone. Bruininks-Oseretsky test was used to assess motor skills. Data were analyzed using paired t test and covariance at a significance level of P<0.05. There was a significant difference between experimental and control groups in the scores of fine and gross motor skills, which were higher in the experimental group than in the control group (P=0.001). There were no significant differences in growth hormone level between the two groups (P=0.399). Based on these results, it can be concluded that one period of Spark activity can play an effective role in improving motor skills and this improvement is not associated with the level of growth hormone. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر یک دوره فعالیت اسپارک بر سطح هورمون رشد و مهارت حرکتی پسران 7-4 سالۀ دارای اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی بود. روش بررسی: در این مطالعۀ نیمه‌تجربی، 20 کودک مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی (ADHD) به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای از مهدهای کودک مناطق 2 و 5 شهر تهران انتخاب شدند. سپس آزمودنی‌ها به‌طور تصادفی در دو گروه کنترل (تعداد=10 نفر) و تجربی (تعداد=10 نفر) قرار گرفتند. گروه تجربی به مدت 24 جلسه فعالیت اسپارک را دریافت کردند و گروه کنترل در این مدت فعالیت‌های روزمره خود را انجام دادند. به‌منظور سنجش میزان هورمون رشد نمونه‌گیری خونی از آزمودنی‌ها قبل و بعد از مداخله صورت گرفت. از آزمون برونینکز- اوزرتسکی برای ارزیابی تبحر حرکتی استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری تی زوجی و کوواریانس در سطح معناداری 05/0 P< انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد بین گروه‌های کنترل و تجربی در امتیاز مهارت حرکتی درشت و ظریف تفاوت معناداری وجود دارد که در گروه تجربی بالاتر از گروه کنترل بود (001/0P=). تفاوت معناداری در سطح هورمون رشد بین دو گروه مشاهده نشد (399/0P=). براساس نتایج به‌دست‌آمده می‌توان نتیجه گرفت که یک دوره فعالیت اسپارک می‌تواند نقش مؤثری بر بهبود مهارت حرکتی ایفا کند و این بهبود با سطح هورمون رشد ارتباطی ندارد.

https://jmlm.ut.ac.ir/article_73109_86c0a683837d41524311d6d0a3c8f553.pdf

دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه رشد و یادگیری حرکتی 9333-2008 11 2 2019 08 23 Investigating Differences of the Movement Variability and Movement Smoothness in Reaching and Grasping Task in Children and Adults بررسی تفاوت‌های تغییرپذیری حرکتی و نرمی حرکت در تکلیف دسترسی و چنگ زدن در کودکان و بزرگسالان 215 230 73108 10.22059/jmlm.2019.276939.1434 FA امیر دانا 1 .استادیار رفتار حرکتی، گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران صالح رفیعی .استادیار رفتار حرکتی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران Journal Article 2019 02 27 Reaching and grasping is one of the most basic fundamental skills. The aim of this study was to address the differences of movement variability and movement smoothness in reaching and grasping in children and adults. 60 children (age range: 8-13 years old) were divided into 6 groups. The task used in the study included reaching and grasping a cube with the dimension of 3.6 cm 3 which provided the palmar grasp for all children. Subjects had to grasp the cube with their dominant hands and brought it near their mouth. In addition, a group of adults participated in this study (age range: 24+1.2). Participants performed 10 trials and kinematic variables including mean squared jerk, dimensionless jerk, range of motion of elbow joint, and variability in coordination pattern were calculated. One-way ANOVA was used to analyze the data in each variable. The results showed that the 13-year-old group was significantly different than adult group in the mean squared jerk and dimensionless jerk. It was observed that 8- and 9-year-old groups had significant differences with other groups in range of motion of elbow joint and variability in coordination pattern; however, there was no differences among other groups. Overall, the results showed that the growth process of reaching and grasping is not limited to the early childhood. These results were interpreted according to the development of motor control and asynchronous acquisition of kinematic variables in the process of movement skill learning. دسترسی و چنگ زدن از اساسی‌ترین مهارت‌های بنیادی انسان است. هدف از این تحقیق بررسی تفاوت‌های تغییرپذیری حرکتی و نرمی حرکت در حرکت دسترسی و چنگ زدن در کودکان و بزرگسالان بود. به این منظور 60 کودک 8 تا 13 ساله به شش گروه تقسیم شدند. تکلیف مورد استفاده شامل دسترسی و گرفتن مکعب با ابعاد 6/3 سانتی‌متر مکعب بود که گرفتن کف دستی را برای همۀ کودکان فراهم می‌کرد. افراد باید با دست برتر مکعب را می‌گرفتند و آن را نزدیک ناحیۀ دهان می‌آوردند. علاوه‌بر این یک گروه بزرگسال نیز در این تحقیق شرکت کردند (میانگین سنی=2/1± 24 سال). شرکت‌کنندگان 10 کوشش را اجرا می‌کردند که متغیرهای کینماتیک شامل میانگین مربعات جرک، جرک بدون بعد، دامنۀ حرکت مفصل آرنج و تغییرپذیری در الگوی هماهنگی محاسبه شد. به‌منظور تحلیل داده‌ها در هر متغیر از طرح تحلیل واریانس یکراهه استفاده شد. نتایج نشان داد که در متغیر میانگین مربعات جرک و جرک بدون بعد گروه‌های سیزده‌ساله نیز تفاوت معنا‌داری با افراد بزرگسال دارند. در متغیر دامنۀ حرکت مفصل آرنج و همچنین تغییرپذیری در الگوی حرکتی نشان داده شد که گروه‌های هشت و نه‌ساله تفاوت معنا‌داری با سایر گروه‌ها دارند، اما تفاوتی بین سایر گروه‌ها وجود نداشت. به‌طور کلی نتایج نشان داد که رشد فرایند دسترسی و چنگ زدن به اوایل کودکی منحصر نمی‌شود. این نتایج با توجه به رشد کنترل حرکتی و همچنین اکتساب ناهمزمان متغیرهای کینماتیک در فرایند یادگیری مهارت حرکتی توجیه شدند.

https://jmlm.ut.ac.ir/article_73108_51479f0a77d32e0ff7f2955f050475ca.pdf

دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه رشد و یادگیری حرکتی 9333-2008 11 2 2019 08 23 The Effectiveness of Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) on Working Memory in Children with Developmental Coordination Disorder (DCD) اثر بخشی تحریک الکتریکی (tDCS) بر حافظه کاری کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی 231 246 73107 10.22059/jmlm.2019.278121.1438 FA گلچین شکره کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0000-0002-1842-531x فاطمه حسینی دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0000-0002-6640-4644 Journal Article 2019 05 18 The aim of this study was to evaluate the effectiveness of transcranial direct current stimulation (tDCS) on working memory in children with developmental coordination disorder (DCD). The research method was quasi-experimental with pretest and posttest and retention with experimental and control groups. The research population consisted of children (age: 7-11 years old) in Urmia city in 2018. 16 children with DCD were selected as the sample with convenience sampling method and based on inclusion and exclusion criteria, and then were randomly divided into two groups: experimental (n=8) and control (n=8). The experimental group received 10 sessions (each session 10 minutes) of tDCS on f4 and f3 brain zones with 0.75 mA circuitry. The control group received 10 sessions of sham circuitry for 20 seconds, then the circuity was cut off, but they were not informed of this sham circuity. The data of working memory were collected using N-BACK test. The analysis of variance with repeated measurements was used to test the research hypothesis (P=0.05). The results showed that transcranial direct current stimulation (tDCS) had a significant effect on the enhancement of working memory and the effect would continue to the retention phase (P=0.05). This approach can be used to improve working memory in children with DCD. اثر بخشی تحریک الکتریکی (tDCS) بر حافظه کاری کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی چکیده: زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی تحریک الکتریکی مستقیم مغز (tDCS ) بر حافظه کاری کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی بود. مواد و روشها: روش پژوهشی نیمه تجربی بود و از طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون و پیگیری با گروه آزمایشی و گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری پژوهش راکودکان هفت الی ۱۱ ساله شهرستان ارومیه در سال 1397 می باشد. به این منظور، 16 کودک با اختلال هماهنگی رشدی به روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس ملاکهای ورود و خروج به عنوان افراد گروه نمونه در نظر گرفته شدند و به صورت تصادفی منظم در دو گروه آزمایش (8نفر) و کنترل (8نفر) تقسیم شد. تحریک الکتریکی مستقیم مغز در 10 جلسه برای گروه آزمایش انجام شد. در حالی که آزمودنی های گروه کنترل چنین مداخله ای دریافت نکردند. جهت گردآوری اطلاعات حافظه کاری از آزمون ان بک استفاده شد. برای آزمون فرضیه پژوهش از آزمون تحلیل واریانس با اندازه های مکرر استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که تحریک الکتریکی مستقیم مغز (tDCS ) بر افزایش حافظه کاری تأثیر معناداری دارد و این تأثیر تا مرحله پیگیری نیز تداوم می یابد. نتیجه گیری: از این رویکرد درمانی میتوان در بهبود حافظه کاری در کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی استفاده نمود. کلیدواژه: اختلال هماهنگی رشد، تحریک الکتریکی، حافظه کاری

https://jmlm.ut.ac.ir/article_73107_38e841be2a118da1fcd9f241b0dbc002.pdf