مقایسة تاثیر تماشاگر و موسیقی بر اجرا و یادگیری یک مهارت مجرد (پرتاب آزاد بسکتبال)

نویسندگان

1 دکتری تخصصی رفتار حرکتی دانشگاه تهران

2 دانشیار دانشگاه تهران

3 استادیار دانشگاه تهران

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، مقایسة تاثیر تماشاگر و موسیقی بر اجرا و یادگیری پرتاب آزاد بسکتبال است. به این منظور 36 دختر سالم غیرورزشکار با میانگین و انحراف استاندارد سن (59/1±8/22 سال)، قد (63/5±1/163 سانتیمتر) و وزن (06/7±5/54 کیلوگرم) به صورت تصادفی به سه گروه تماشاگر (12 نفر)، موسیقی (12 نفر) و کنترل (12 نفر) تقسیم شدند. برنامة تمرین در مرحلة اکتساب شامل پرتاب آزاد بسکتبال به مدت 6 هفته تمرین، در هر هفته سه جلسه و در هر جلسه 15 کوشش با حضور مؤلفه های انگیزشی در گروه های مجزا برگزار شد. امتیاز آزمون پرتاب آزاد بسکتبال در هر جلسه ثبت و سپس پس آزمون گرفته شد، در نهایت بعد از دو هفته بی تمرینی آزمون یادداری در شرایط یکسان برای تمام گروه ها و پس از 24 ساعت آزمون انتقال در شرایط جدید (متفاوت از شرایط تمرین) به عمل آمد. از شاخص ضربان قلب برای همسانی سطح پایة انگیختگی آزمودنی ها و در حین تمرین به منظور اطمینان از رسیدن به سطح مطلوب انگیختگی استفاده شد. نتایج با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس یک سویه، آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی بن فرنی تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که در هر سه گروه یادگیری مهارت در مرحلة اکتساب پیشرفت کرده است و تفاوت معنی داری در امتیاز پرتاب آزاد بسکتبال بین سه گروه در مرحلة اکتساب مشاهده نشد (145/0 = P). اما در آزمون یادداری و انتقال، نتایج به سود گروه موسیقی و تماشاگر بود، به این صورت که در آزمون یادداری گروه موسیقی بیشترین امتیاز را کسب کرد و در آزمون انتقال دو گروه موسیقی و تماشاگر امتیاز بالاتر معناداری از لحاظ آماری نسبت به گروه کنترل به دست آوردند (000/0 = P).

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Comparison of the Effect of Audience and Music on Learning and Performance of Discrete Skill (Basketball Free Throw)

نویسندگان [English]

  • Farnaz Torabi 1
  • M Sheikh 2
  • E Arabameri 3
  • R Hemattalab 3
  • F Bagherzade 2
چکیده [English]

The aim of this study was to compare the effect of audience and music on learning and performance of basketball free throw. Subjects were 36 healthy non-athlete girls (age: 22.8±1.59 years, height: 163.1± 5.63 cm and weight: 54.5±7.06) who were randomly divided into three groups of audience (n=12), music (n=12) and control (n=12). Protocol of acquisition phase included basketball free throw for 6 weeks, 3 sessions per week, and 15 trails each session with the presence of motivational factors in separate groups. Score of free throw test was recorded per session. Then, posttest was carried out and finally after 2 weeks of detraining, retention test was performed in the same condition for all groups. Transfer test in a new condition (different from training condition) was performed 24 hours later. Heart rate index was used to asses the level of arousal of subjects at rest and during training. To analyze data, one-way ANOVA test, analysis of variance with repeated measures and Bonferroni post hoc test were used. Results showed that all groups improved in the acquisition phase and there was no significant difference in free throw scores among the three groups in the acquisition test (P=0.145). But in the retention test, music group achieved highest scores and in transfer test, music and audience groups were significantly higher than the control group (P=0.000).

کلیدواژه‌ها [English]

  • Acquisition
  • Audience
  • Discrete Skill.
  • Music
  • retention
  • Transfer