نقش اضطراب اجتماعی اندام در تعیین انگیزة مشارکت در تمرینات ورزشی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه زنجان

2 مربی گروه تربیت بدنی دانشگاه زنجان

چکیده

پژوهش ها حاکی از آنند افرادی که اضطراب زیادی در مورد شکل اندام خود دارند، کمتر از دیگران ورزش می کنند و در صورت مبادرت به ورزش، اغلب با انگیزه های بیرونی اقدام به این کار می کنند. با توجه به شیوع اضطراب اجتماعی اندام و تأثیرگذاری منفی نیرومند آن بر انگیزة مشارکت در تمرینات ورزشی، مطالعة این عامل و نحوة تعامل آن با ویژگی های شخصیتی از نظر اثرگذاری برانگیزة مشارکت در تمرینات ورزشی ضروری می نماید. براین اساس، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر میزان اضطراب اجتماعی اندام بر نوع انگیزة افراد برای انجام تمرینات ورزشی و تعیین نقش عزت نفس در این میان است. به این منظور 265 دانشجوی دانشگاه زنجان (156 دختر و 109 پسر) به صورت خوشه ای نمونه گیری شده و دفترچه ای متشکل از مقیاس اضطراب اجتماعی اندام، مقیاس عزت نفس روزنبرگ، مقیاس انگیزش ورزشی و اطلاعات جمعیت شناختی را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که انگیزه های بیرونی برای ورزش کردن در نزد افراد دچار اضطراب زیاد بیش از افراد دچار اضطراب کم است (017/0=P). همچنین میزان بی انگیزگی در آزمودنی های دچار اضطراب زیاد بیشتر از افراد دیگر است (008/0=P). علاوه بر این، معلوم شد تعامل زیادی بین اضطراب اجتماعی اندام و میزان عزت نفس هر فرد از نظر اثرگذاری بر انگیزة ورزش وجود دارد (019/0=P). در مجموع، نتایج حاکی از آن است که اضطراب اجتماعی اندام نقش مؤثری در تعیین نوع انگیزة فرد برای انجام تمرینات ورزشی دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Role of Social Physique Anxiety in Determining the Motivation for Participating in Physical Activity

نویسندگان [English]

  • J Salehi 1
  • A Rahmani 2
چکیده [English]

Research suggests that people with high anxiety about their body shape participate in exercise less than others, and in the case of participation, their main motivation is internal motivation. Considering the prevalence of social physique anxiety and its strong negative influence on the motivation to participate in physical activity, it is necessary to study the effect of this factor and its interaction with the personality characters to determine the motivation to participate in physical activity. Thus, the aim of the present study was to investigate the effect of social physique anxiety (SPA) on the kind of motivation for exercise, and to determine intervening role of self-esteem. For this purpose, a sample of 265 undergraduate students of Zanjan Univeristy (156 females and 109 males) were randomly selected and completed a booklet consisting of "Social physique anxiety scale", "Rosenberg self-esteem scale", "sport motivation scale" and demographic information. The results of the study revealed that external motivation for exercise was higher in students with high SPA than those with low SPA (P=0.017). Lack of motivation was higher in students with high SPA than others (P = 0.008). In addition, it was observed that there was a significant interaction between SPA and self-esteem if affecting exercise motivation was concerned (P = 0.019). In conclusion, the present study indicated that SPA had an important role in determining the kind of motivation for participation in physical activity.

کلیدواژه‌ها [English]

  • self – esteem
  • Social physique anxiety
  • Sport Motivation.