تأثیر طرح ملی طناورز بر هماهنگی چشم – دست دانش آموزان پسر مقطع چهارم ابتدایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد دانشگاه تهران

2 استادیار دانشگاه تهران

3 داتشیار دانشگاه تهران

چکیده

هماهنگی، طرح­یابی بدن و اندام­ها در ارتباط با اشیا و رخدادهای محیطی است. هدف از این پژوهش، بررسی لزوم اجرای طرح طناورز در مدارس کشور بود و از آنجا که یکی از مشکلات عمده در یادگیری نوشتن، هماهنگی چشم و دست است، تأثیر یک دوره تمرینات طناب­زنی بر هماهنگی چشم – دست در دانش­آموزان پایة چهارم ابتدایی بررسی شد. پژوهش حاضر با گروه آزمایش و گروه کنترل همراه با طرح پیش­آزمون – پس­آزمون روی دانش­آموزان پایة چهارم ابتدایی در سال 91 – 1390 در شهرستان بهارستان تهران انجام گرفت. آزمودنی­ها 60 دانش­آموز پسر پایة چهارم ابتدایی بودند که به­طور نمونه­گیری مرحله­ای انتخاب و به تعداد برابر به دو گروه تقسیم شدند. دانش­آموزان گروه آزمایش به مدت 10 هفته و هفته­ای 3 جلسه به مدت 50 دقیقه برنامة منتخب طناب­زنی را اجرا کردند. برای ارزیابی مهارت هماهنگی چشم – دست، از مجموعه آزمون وی – ینا در دو نوبت پیش­آزمون – پس­آزمون استفاده شد. داده­های حاصل پس از سنجش نرمال بودن به­وسیلة آزمون K-S با استفاده از آزمون آماری t مستقل و وابسته در سطح معناداری 05/0 تجزیه­وتحلیل شد. نتایج نشان­دهندة پیشرفت معنادار در گروه آزمایش
(44/0 = P برای دست راست و 009/0 = P برای دست چپ) بود. همچنین بین میانگین نمرة پس­آزمون هماهنگی چشم – دست در گروه­های آزمایش و کنترل تفاوت معناداری مشاهده شد (0009/0 = P). نتایج نشان داد که برنامة‌تمرینی طرح طناورز موجب پیشرفت در هماهنگی چشم – دست شده است. ازاین­رو این تحقیق اجرای طرح طناورز را در مدارس کشور مفید و ضروری می­داند.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Rope Jumping National Plan on Eye– Hand Coordination in Fourth Grade Elementary School Students

نویسندگان [English]

  • Benyamin Ghelichpoor 1
  • Mehdi Shahbazi 2
  • Fazlolah Bagherzadeh 3
چکیده [English]

Coordination, body and limb designs are related to the environmental objects and events. The aim of this study was to investigate the necessity to implement rope jumping program in Iran schools and since one of the major problems in learning how to write is eye–hand coordination, the effect of a rope jumping training course on eye–hand coordination was investigated in the fourth grade elementary students. In this case, 60 male students from fourth grade of elementary schools in Baharestan city of Tehran (in 1390-91) were selected by stage sampling method and were divided into experimental and control groups. Experimental group performed the selected rope jumping program three sessions a week for 10 weeks. To evaluate the eye–hand coordination skill, the Vienna test was used in pretest and posttest. After the normality of data was tested by K-S test, they were analyzed using independent and dependent t tests at P˂0.05. Results indicated significant improvements in the experimental group (P=0.44 for the right hand and P=0.009 for the left hand). Also, there was a significant difference in the posttest mean scores of eye–hand coordination between the experimental and control groups (P=0.0009). The results showed that the rope jumping exercise program enhanced eye-hand coordination. So this research necessitated the implementation of the rope jumping program in Iran schools.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Rope Jumping
  • Eye–Hand Coordination
  • students
  • Physical Activity
  • Boys

1. ارنهایی، دانیل. دی، سینکلر، ویلیامز. ای. (1385). "برنامه­ریزی ترمیمی برای کودکان مبتلا به خام حرکتی". تهران، رشد. صص : 41-33.

2. آقایی بلیانی، محمدعلی. (1377). "تأثیر فعالیت بدنی منتخب بر توانایی­های ادراکی – حرکتی دانش­آموزان پایة اول دبستان پسرانة شهید بهشتی منطقة 6 آموزش و پرورش تهران". پایان­نامة کارشناسی­ارشد تهران، انتشار نیافته.صص : 20-16.

3. اسماعیل­زاده، مریم. صالحی، حمید. منصوری، شاهین. (1390). "تأثیر حرکت­های منتخب ریتمیک بر هماهنگی دست – پای کودکان دختر دارای اختلال هماهنگی رشدی". مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شمارة 13. صص:51 – 46.

4. اشمیت، ریچارد. ای. لی، تیموتی دی. (1387). "یادگیری و کنترل حرکتی". ترجمة رسول
حمایت­طلب و عبداله قاسمی، نشر علم و حرکت، تهران. صص : 74-52.

5. امینی، محمدمهدی. (1385). "تأثیر دو نوع برنامة منتخب بر هماهنگی چشم و دست
دانش­آموزان پسر پایة اول ابتدایی". پایان­نامة کارشناسی­ارشد تربیت بدنی دانشگاه تهران، انتشار نیافته. صص : 18-10.

6. باقرزاده، فضل اله. شیخ، محمود. شهبازی، مهدی. طهماسبی بروجنی، شهرزاد. (1386). "یادگیری و کنترل حرکتی". بامداد کتابف تهران. صص : 121-110.

7. شیور، لاری، جی. (1370). "فیزیولوژی ورزش". ترجمة عباسعلی گائینی، انتشارات آموزش و پرورش، تهران. صص : 90-82.

8. خدادادی، حسن. (1390). "جزوة طرح طناورز". آموزش و پرورش، تهران. صص : 85-71.

9. شجاعی، معصومه. (1383). "رشد حرکتی". انتشارات دانشگاه امام حسین، تهران. صص : 60-53.

10. صفوی، امان اله. (1383). "کلیات روش­ها و فنون تدریس". انتشارات معاصر، چاپ نهم، تهران. صص : 44-37.

11. فراست، دیوید. (1376). "روانشناسی ورزش". ترجمه عیدی علیجانی و مهوش نوربخش، انتشارات علامه طباطبایی، تهران. صص : 90-77.

12. هارو، چ. آنیتا. (1368). "طبقه­بندی هدف­های رفتاری در حیطة روانی – حرکتی". ترجمة علیرضا کیامنش، انتشارات وزارت آموزش و پرورش سازمان پژوهش و برنامه­ریزی، چاپ دوم، تهران.صص : 62-53.

13. Chao, C.C., and Lin, S.Y. (2011). "The impact of rope jumping exercise on physical fitness of visually impaired students". Research in Developmental Disabilities. 32: PP:9-25.

14. Hoeger, w.w.k., and hoeger, A. A. (2004). "Principle and fitness and wellness". (7thed). Belmont, CA: Wadsworth/Thomsom Learning.PP:37-45.

15. I.R. Iran sport for all fedearation. http://www.isfaf.com.Viewed on 22 March 2012.

16. Smits – Enqelsman, B. C., Wilson, P.H., Westenberg, Y., Duysens, J., (2003). "Fine motor deficiencies in children with developmental coordination disorder and learning disabilities: an underlying open – loop control deficit". Hum Mov Sci 22: PP:495-513.