رابطة بین ادراک جو انگیزشی هم تیمی ها، استرس و میزان تمرین هفتگی با تحلیل رفتگی ورزشکاران جوان نخبه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد دانشگاه شهید باهنر کرمان

2 کارشناس ارشد دانشگاه تهران

3 استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده

هدف از تحقیق حاضر، بررسی رابطة بین ادراک جو انگیزشی هم تیمی ها، استرس و میزان تمرین هفتگی با تحلیل رفتگی
ورزشکاران جوان نخبة استان کرمان بود. جامعة آماری تحقیق شامل ورزشکاران مرد نخبة استان کرمان از رشته های تیمی و
انفرادی (تنیس روی میز، کاراته، تکواندو، بدمینتون، دوچرخه سواری، هندبال، والیبال، بسکتبال و فوتبال) با دامنة سنی 15 تا 19
که به صورت مداوم در پایگاه قهرمانی این استان در سال 1391 تمرین میکردند. حداقل چهار سال سابقه (n = سال بود ( 120
فعالیت در رشته ورزشی و کسب مقام در سطح کشوری را دارا بوده اند. نمونة تحقیق باتوجه به فرمول کوکران، 92 نفر است که
،( بهصورت تصادفی انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامة ادراک جو انگیزشی همتیمیها (نوتامانیس و وازو، 2005
پرسشنامة تحلیل رفتگی ورزشکاران (ریداک و اسمیت، 2001 )، و پرسشنامة ادراک استرس (کوهن و همکاران، 1983 ) استفاده
شد. در نهایت از فرم ویژگیهای فردی برای مشخص کردن میزان ساعات تمرین هفتگی، مقامهای کسب شده، مدت فعالیت، سن و
رشتة ورزشی استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها، از آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و نمودار پراکنش و
آزمون نمونه های مستقل استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین تمامی اجزای ادراک جو انگیزشی هم تیمی ها (به غیر از نزاع درون-
بین خرده مقیاس نزاع درون تیمی .(P< 0/ تیمی) با تمامی اجزای تحلیل رفتگی ورزشکاران رابطة منفی و معناداری وجود دارد ( 05
بین ادراک استرس و تمامی اجزای تحلیل رفتگی .(P≥ 0/ و تحلیل رفتگی رابط ة مثبت مشاهده شد. این رابطه معنادار نبود ( 05
اما بین ساعات تمرین هفتگی با تحلیل رفتگی و خرده مقیاسهای آن، رابطة .(P <0/ رابطة مثبت و معناداری مشاهده شد ( 05
علاوه بر این بین تحلیل رفتگی، ادراک جو انگیزشی هم تیمی ها، استرس و ساعات تمرین .(P≥ 0/ معناداری نیز مشاهده نشد ( 05
در نهایت، نتایج آماری در زمینة پیشبینی .(P≥ 0/ هفتگی در ورزشکاران تیمی و انفرادی تفاوت معناداری وجود نداشت ( 05
47 درصد میزان تحلیلرفتگی باتوجه به ادراک جو انگیزشی همتیمیها، استرس و میزان تمرین / تحلیل رفتگی نشان داد که 7
هفتگی تبیین میشود. بهعلاوه، از بین این متغیرها، استرس مهمترین عامل پیشبینیکنندة تحلیلرفتگی ورزشکاران بود. نتایج
نشان داد که توجه به نقش هم تیمی ها و کنترل استرس ورزشکاران در فرایند تحلیل رفتگی میتواند تضمین کنندة کاهش این
پدیده در ورزشکاران نخبة جوان باشد و در نتیجه به بهبود عملکرد و پایداری آنان در عرصة ورزش منجر شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Relationship of Perception of Peer Motivational Climate, Stress and Weekly Training with Burnout in Elite Junior Athletes

نویسندگان [English]

  • Hamideh Iranmanesh 1
  • Hesam Iranmanesh 2
  • Alireza Saberi Kakhaki 3
  • Reza Iranmanesh 1
1 Shahid Bahonar University of Kerman
2 University of Tehran
3 Shahid Bahonar University of Kerman
چکیده [English]

The aim of the present study was to investigate the relationship of the perception of the peer motivational climate, stress and the weekly training with burnout in junior elite athletes of Kerman province. The statistical population consisted of 120 male elite athletes from Kerman province from individual and team sports (table tennis, karate, taekwondo, badminton, cycling, handball, volleyball, basketball, football) who continuously trained at Kerman championship gym in 1391 with the age range of 15–19 years and at least 4 years of experience of participating in a sport field with medals in Iran championships. 92 athletes were randomly selected using Cochran formula. To collect data, peer motivational climate questionnaire (Ntoumanis and Vazou, 2005), athletes' burnout questionnaire (Raedeke and Smith, 2001) and perceived stress scale (Cohen et al., 1983) were used. Finally, personal demographic forms were used to determine the weekly training hours, acquired positions, the duration of activity, age and sport field. To analyze the data, Pearson correlation coefficient, multivariate regression, scatter plot and independent t test were used. The results showed a negative and significant relationship between all peer motivational climate components (except for intra-team conflict) and all burnout components (P<0.05). There was a positive relationship between intra-team conflict and burnout but this relationship was not significant (P≥0.05). There was a positive and significant relationship between perceived stress and all burnout components (P<0.05). There was no significant relationship between weekly training hours and burnout and its components (P≥0.05). Also, there was no significant difference in burnout, perception of peer motivational climate, stress and weekly training hours between individual and team sports (P≥0.05). Finally, the statistical results for prediction of burnout showed that 47.7% of burnout could be explained by the perception of peer motivational climate, stress and weekly training. In addition, stress was the dominant predictor of burnout. The results showed that paying attention to the role of peers and controlling stress during burnout process can guarantee to decrease this phenomenon in junior elite athletes and can improve their performance and stability in sport.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Burnout
  • Ego–Involving
  • elite athletes
  • Stress
  • Task–Involving